De jaarvergadering

13 april was het weer zover. De jaarvergadering. Vroeg opgestaan. De picknickmand gevuld met wat etenswaar en drinken, wat laatste dingen bij elkaar gegraaid en daar gingen we. Arnout had de dag daarvoor onze cabrio gewassen en gepoetst, dus die glom weer van genoegen. De weersvoorspellingen waren niet best geweest maar we vertrokken met een stralend blauwe lucht. Dus: ’T DAK ERAF’. Om ca. 11 uur arriveerden we bij het AC restaurant waar ze weer zo vriendelijk waren geweest gratis een zaaltje ter beschikking te stellen.

De bestuursleden gingen aan de slag om het één en ander voor te bereiden en langzamerhand druppelden de leden en zelfs een nieuw lid [of waren het er twee?] binnen. Even wachten op wat laatkomers, die verkeerd gereden waren en we konden beginnen.
 
De opkomst was iets minder dan andere jaren, maar ja, dat kan een keer gebeuren. Na het openingswoord van de voorzitter, vertelde Eric, de secretaris, één en ander over het ledenbestand e.d. Michael  van de evenementen commissie had  het over de ritten die geweest zijn en de ritten die komen gaan. Zoals de gastenrit, waarbij bewoners van een verzorgingshuis een gezellig ritje gaan maken bij ons in de cabrio. ZE ZIJN DRINGEND OP ZOEK NAAR MENSEN DIE ZICH HIERVOOR OP WILLEN GEVEN. Wel is een inzittende verzekering nood zakelijk.
Ron [redactie] vertelde één en ander over het clubblad en de website Ze roepen iedereen op om ook eens iets te schrijven, het mag ook zijdelings met Ford te maken hebben.
Ronald presenteerde de nieuwe club kledinglijn [poloshirts, lange en korte mouw, bodywarmer, jas en petje] welke binnenkort op de website te zien zal zijn, zodat je kunt bestellen.
Na de rondvraag werd de vergadering gesloten en konden we aan de rit beginnen. 

Maar de parkeerplaats leek te zijn te veranderd in een werkplaats. Vele motorkappen stonden open en hier hingen mensen overheen. Zelfs een dashboard werd gedemonteerd en gemonteerd. Overal werd gepraat over autotechnische zaken. Daar heb ik geen verstand van, mijn kennis gaat niet verder dan: Wij hebben een paarse Fordcabriolet.
Alleen aan Tessa haar “geitje” mankeerde geloof ik niets, want die karde vrolijk heen en weer.

Uiteindelijk begonnen we aan onze rit, uitgezet door Ronald [bedankt]. Leuk dat hij er weer bij kon zijn. Patrick en Nancy wilden ook mee, maar kregen panne, een DOLLE slangklem geloof ik, maar zoals ik al zij: Ik heb er geen verstand van. Echt DOLblij waren ze niet. Ze moesten de wegenwacht bellen en gingen daarna naar huis.

Het was een mooie rit. Mooie uitzichten, smalle weggetjes, met z’n allen op d pont, zelfs het weer bleef goed, soms bewolkt, dan weer warm met ’t zonnetje op je hoofd. We reden in GANZENpas de route en natuurlijk reden we toen als domme GANZEN verkeerd  [op één na] achter de eerste auto aan. Niemand zat kennelijk op te letten. Gelukkig wist de eerste de weg en leidde ons weer naar de route.
In Vleuten hielden we een stop.

Daar bij sommigen de maag al begon te rammelen, besloten zij te gaan eten. Voor ons was dat nog iets te vroeg en besloten we op huis aan te gaan, via een ommetje langs de bollenvelden die ik al zo lang eens wilde zien. In Brielle zijn we gaan eten bij de “Meiden”. Degene die bij de Voorne-Puttenrit geweest zijn kennen deze gelegenheid wel.
Al met al was het een geslaagde dag. Helaas zien we jullie pas op 13 juli weer, dit i.v.m. onze vakantie.

Groetjes en tot ziens.
Sonja & Arnout